De hedendaagse maatschappij. Hoe vaak heeft zij al niet model gestaan bij toneelmakers, beeldend kunstenaars, musici en vooral dansmakers. Je kunt er oneindige fantasieën op los laten. Maar zijn ze dan net zo mooi als die van Vloeistof? Achter het sinds 2000 bestaande Vloeistof gaan Anja Reinhardt en Yuri Bongers schuil. Beiden zijn danser en choreograaf.

Menselijk gedrag in een maatschappij die sommigen vermorzelt en anderen soms tot steun is, daar heeft Vloeistof een speciaal oog voor. De huidige tijd, met zijn alledaagse gebeurtenissen, maar vooral met de bewegingen van de mens die erin leeft. Deze gebeurtenissen, die bewerken en becommentariëren Yuri Bongers en Anja Reinhardt. Tot in den treure, maar altijd liefdevol, puur en vaak humoristisch.

Humor is er al in hun choreografie ‘En deze glimlach deed weer denken aan een haas’, die zij in het najaar van 2001 opvoeren op de speelplaats van een school in de binnenstad van Tilburg. De creatie speelt zich af in, rond en op een oude Lada, waarmee een man en een vrouw net van vakantie thuis arriveren. En kennelijk maar geen afscheid kunnen nemen van het vehikel dat de afgelopen tijd zo belangrijk is geweest in hun leven. Het is daarbij verbazingwekkend om te zien hoe met een enorme dosis fantasie in, uit, over, op, langs de auto wordt geklommen en die stortvloed van bewegingen geen moment kan vervelen. Vanuit hetzelfde concept is ‘Hondengeluk’ gemaakt, waarin twee mannen als volleerde acrobaten een auto als een compleet ingerichte gymzaal benutten.

De gejaagdheid van het alledaagse leven is indrukwekkend verbeeld in ‘Wildmenspark’, het milieuprobleem in ‘Wegwerpwereld’, het ongewisse dat ieder mens wacht in ‘Iets met toekomst’, het kuddedier waartoe de moderne mens is getransformeerd in ‘Betonhotel’. Telkens weer verrassen Yuri Bongers en Anja Reinhardt - die zelf nogal eens optreden in hun eigen creaties - met hun afwijkende blik, die maakt dat die alledaagse zaken uitvergroot en ingedikt worden tot pure, intuïtieve en ingetogen dansstukken. De dans bij dit bijzondere choreografenduo stelt geen vragen. Integendeel, zij verklaart ten allen tijde de bewegingen waarvoor is gekozen.

Zichtbaar iets vertellen, dat is het artistieke credo van Vloeistof. Maar altijd vanuit gezichtshoeken die je niet verwacht en die vreemd genoeg toch te behappen zijn. Het theater is niet écht hun speelplek, liever spelen zij op straat en nog liever duiken zij zomaar op onverwachte plekken op. Soms breiden zij hun gereedschapkist uit door ook met teksten of met film te werken. Met dit laatste medium is het mogelijk de werkelijkheid te manipuleren naar eigen inzichten. Ook houden Anja Reinhardt en Yuri Bongers er van hun publiek daadwerkelijk onderdeel te laten zijn van de voorstelling. Zoals in ‘Wegwerpwereld’, waarin de toeschouwers mét helm en beschermende kleding langzaamaan worden bedolven onder de resten van onze welvaartsmaatschappij.

Als de maatschappij het uitgangspunt is voor de artistieke ideeën van de twee choreografen, dan kan het bijna niet anders dat diezelfde maatschappij hen nauw aan het hart ligt. Regelmatig brengen zij op hun website een actueel onderwerp onder de aandacht. Zoals een handtekeningenactie tegen de klimaatverandering: ‘Halve maatregelen volstaan niet meer. De uitstoot van broeikasgassen moet drastisch omlaag. Laten we nu vól inzetten op schone energie en energiebesparing. Daarom moet snel een krachtige Klimaatwet worden ingevoerd waarin Nederland vastlegt jaarlijks minstens drie procent minder broeikasgassen uit te stoten en ontwikkelingslanden steunt in de strijd tegen klimaatverandering. Dus klik en teken!’

Wellicht kruipt het bloed waar het niet gaan kan. Yuri Bongers rondde voordat hij eind jaren negentig Dansacademie Brabant succesvol doorliep, een studie sociologie af…