Woorden en bewegingen; je kunt met beide iets uitdrukken. Ze kunnen allebei een taal vormen. Toch zijn het twee compleet andere werelden. De één wordt vaak geassocieerd met het denken en het brein en de ander met het gevoel en het lichaam. Maar liggen die werelden nu eigenlijk wel zover uit elkaar? Kunnen tekst en dans samengaan? Al sinds lange tijd speelt het woord een rol in het ballet; vele balletklassiekers zijn gebaseerd op een verhaal, denk maar aan Het Zwanenmeer of Giselle. Pas in de jaren ’70 van de vorige eeuw ging tekst echt een prominente rol spelen in de danswereld, en wel in het werk van Pina Bausch.

Bij haar kregen de dansers echt een stem en waren de dansers meer dan alleen zwijgende bewegende lichamen. Tegenwoordig zie je in veel dansvoorstellingen dat er tekst gebruikt wordt, zoals in het werk van Pia Meuthe. Naast dansers zet zij ook acteurs in, die in hun spel een interactie aangaan met de bewegende dansers. Ook kunnen op andere manieren teksten de choreograaf helpen om iets uit te drukken, naast dat wat hij in beweging uitdrukt. Lightfoot Leon liet dansers bijvoorbeeld op een gedicht dansen…Nieuwsgierig? Lees er hier meer over.